درس سى و دوم بسم اللّه الرّحمن الرّحيم و صلّى اللّه على محمّد و آله الطاهرين و لعنة اللّه على أعدائهم أجمعين من الآن الى قيام يوم الدّين و لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم . قال اللّه الحكيم فى كتابه الكريم : وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنِ اتَّبَعَ هَواهُ بِغَيْرِ هُدىً مِنَ اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ « 1 » . ترجمه : « و چه كسى گمراه‌تر است از كسى كه به دنبال خواسته‌هاى خود رود و از هواى نفس خود پيروى كند بىآنكه از هدايت الهى بهره‌مند باشد ، و البته خداوند گروه ستمكاران را رهبرى نخواهد كرد » . منظور از هدايت الهى در اين آيه پيامبران و امامان‌اند كه دل آنها به نور خدا منوّر و سويداى ضميرشان درخشان گرديده است و اسرار عوالم غيب بر آنها مكشوف ، و از ايصال به مطلوب دربارهء افرادى كه به آنها بپيوندند دريغ نخواهند نمود . افراد انسان چنانچه در امور تكاملى خود به جهت رسيدن به مقصود و كمال راه بشريّت از خواسته‌هاى خود دست برداشته و تابع و تسليم چنين افرادى شوند ، بديهى است در كشور وجود آنان بجاى اراده و اختيار ضعيف و تاريك خود آنها اراده و اختيار مربّى كلاس ديدهء متبحّر ، كه از تمام مزاياى سير و سلوك و مصالح و مفاسد راه خبر دارد جايگزين مىگردد ، و در اين صورت مكمّل و متمّم نقاط ضعف و فتور آنان شده ، دردهاى معنوى آنان را علاج و از عقبات و كريوه‌هاى صعب العبور نفس ، آنها را عبور و به تعليم مجاهدهء با نفس و طرق اخلاص و سيطرهء معنوى و ملكوتى بر قلب آنها و تابش نور حقيقى در اذهان و نفوس آنان همه را به منزل كاميابى از همهء مواهب الهيّه

--> ( 1 ) سورهء قصص 28 - آيه 50 .